Plastry hydrokoloidowe odciski wchłaniają płyn

Plastry hydrokoloidowe 10 sztuk w 4 rozmiarach

Antybakteryjne!

PRODUKT NIEMIECKI!

Co to są opatrunki hydrokoloidowe (plastry koloidalne)?

Opatrunki hydrokoloidowe (inaczej plastry hydrokoloidowe lub plastry koloidalne) to opatrunki na rany o unikalnej budowie. Składają się one z pianki poliuretanowej i warstwy hydrokoloidowej, która pęcznieje w kontakcie z raną, uwalniając żel wiążący wysięk i obumarłą skórę.

Opatrunki hydrokoloidowe wchłaniają nadmierny wysięk z rany i zamykają go w postaci żelu. Ten typ opatrunku zapobiega nadmiernemu wysychaniu oraz zakwasza środowisko rany, tworząc nieprzyjazne warunki dla bakterii, natomiast przyjazne dla komórek układu immunologicznego i tkanki łącznej, które biorą udział w procesie odbudowy zniszczonych tkanek.

Inne zalety opatrunków hydrokoloidowych to:

• brak ryzyka uszkodzenia nowopowstałych tkanek podczas zmiany opatrunku;
• łatwe dopasowanie do ciała oraz możliwość docinania zgodnie z potrzebami;
• ochrona skóry przed uszkodzeniami związanymi z tarciem;
• ochrona zakończeń nerwowych i co za tym idzie, załagodzenie dolegliwości bólowych;
• w przypadku modeli wykonanych z przezroczystej folii – możliwość łatwej obserwacji procesu gojenia się rany.

WARTO WIEDZIEĆ: opatrunki hydrokoloidowe działają w sposób aktywny i wielowymiarowy. Tradycyjne opatrunki wysuszają ranę i prowadzą do powstawania strupa oraz blizn, tymczasem opatrunki hydrokoloidowe, nie dość, że zapewniają ochronę, to jeszcze przyspieszają proces gojenia. Plastry koloidalne wspierają naturalny proces powstawania nowych tkanek, jednocześnie chroniąc delikatną skórę przed uszkodzeniami spowodowanymi tarciem oraz zabrudzeniami i drobnoustrojami.

Zawartość opakowania:

• 1 szt. 68x43mm,
• 1 szt. 38x38mm,
• 4 szt. 63x19mm,
• 4 szt. 72x19mm

Kiedy stosować plastry hydrokoloidowe na rany?

Plastry hydrokoloidowe są zalecane do ran z niewielkim lub umiarkowanym wysiękiem. Stosuje się je do ran, które nie zostały zainfekowane, np. z tkanką martwiczą, a także przy odleżynach I-III stopnia, owrzodzeniach, oparzeniach oraz ranach powierzchownych.

Z opatrunków hydrokoloidowych można korzystać w domu (w celu zabezpieczenia trudno gojących się ran, np. owrzodzeń lub oparzeń). Są one powszechne również w:

• opiece długoterminowej– plastry koloidalne są wskazane dla osób leżących, podopiecznych placówek opiekuńczych, z trudno gojącymi się ranami;
• praktyce lekarskiej– plastry koloidalne są zalecane dla pacjentów z trudno gojącymi się ranami odleżynowymi, owrzodzeniami lub ranami pooperacyjnymi o niewielkim wysięku.

Opatrunki hydrokoloidowe mogą być przystosowane do leczenia ran w miejscach narażonych na tarcie, takich jak pięta lub biodra. Tego typu plastry koloidalne stosuje się np. przy leczeniu stopy cukrzycowej o umiarkowanym wysięku. Niektóre modele dostępne na rynku mogą być stosowane jako opatrunek wtórny, natomiast inne występują w postaci pasty, którą należy nałożyć na sączącą się ranę.

Jak zakładać i zdejmować opatrunki hydrokoloidowe?

Opatrunek hydrokoloidowy należy nakładać na rany, które zostały uprzednio zdezynfekowane i osuszone jałową gazą. Plaster hydrokoloidowy należy dopasować do rozmiaru rany tak, aby obejmował on także margines skóry nieuszkodzonej (około 2–3 cm).

Po maksymalnie 7 dniach konieczne jest, aby wymienić opatrunek hydrokoloidowy. Jak zdjąć ten typ opatrunku? W tym celu trzeba lekko nacisnąć skórę i w ten sposób podważyć brzegi opatrunku. Następnie można delikatnie odkleić plaster hydrokoloidowy i gdy wszystkie jego krawędzie już nie przylegają do skóry, zdjąć go zupełnie.

Jak często zmieniać opatrunki hydrokoloidowe?

W przypadku plastrów koloidalnych zmiana opatrunku przebiega rzadziej niż gdyby zastosowano tradycyjny opatrunek. Opatrunek hydrokoloidowy należy zmienić pomiędzy 2 a 6 dniem od momentu założenia, gdy u rannego zaobserwowano nadmierny wysięk. Podczas zmiany opatrunku można zaobserwować żółty żel o przykrym zapachu – wydzielinę można usunąć poprzez przepłukanie rany solą fizjologiczną lub środkiem antyseptycznym, wraz z postępem gojenia powinno być jej coraz mniej.